Huidhonger-Serie

De Huidhonger-serie markeert het begin van mijn verkenning van het naakte lichaam. Om de huid beter te begrijpen, begon ik het menselijk lichaam te onderzoeken via abstracte tekeningen die zich richtten op volumes en plooien. Mijn doel was niet alleen de huid in haar vorm vast te leggen, maar ook de textuur ervan te vangen en te ontdekken hoe ik deze lichamelijkheid op een tweedimensionaal vlak kon vertalen.
Naarmate dit onderzoek vorderde, verschoof de focus naar de manier waarop lichamen samensmelten tijdens intieme momenten. Wanneer ze in een fysieke worsteling bijna één massieve vorm lijken te worden,

The Scaffolding Project is een initiatief van een groep PXL-MAD-studenten waarbij steigerconstructies werden gebruikt om een tentoonstellingsruimte vorm te geven.

11/12/‘24 – Gouverneur Verwilghensingel 3, 3500 Hasselt (Building G, PXL-MAD Campus)

Dit project is verbonden aan het B-Sides and Rarities project.

Tussen Schijn en Zijn

22/02 – 23/03/‘25, Bootstraat 9, Hasselt (De Serre)
Tentoonstelling in samenwerking met Wout Bokken en Milayka Leandra.

Tussen Schijn en Zijn

Soms geschilderd in snelle halen, met een te grove kwast, haastig gedoopt in de kleuren die men van je verwacht— een streek hier, een veeg daar, een gezicht dat pas gezicht wordt als iemand kijkt.

We zijn de kunst van schaduwen verplaatsen, van licht laten vallen waar het moet, maar onder de lagen, onder de grondering zit de ruwe schets, de eerste versie, de lijnen die te eerlijk waren om overheen te schilderen zonder spijt.

Soms krabt de dag aan ons vernis, komt het barsten tevoorschijn, de doffe plekken waar we te vaak zijn overgeschilderd met wat men mooier vond dan wij.

En toch—soms, als we alleen zijn, zien we onszelf in een onbewaakt moment, tussen schijn en zijn.

Door Milayka Leandra

Between Seeming and Being

Sometimes painted in hurried strokes,
with a brush too coarse,
dipped in the colors others expect of you—
a swipe here, a blur there,
a face that only becomes a face when someone looks.

We are the art of shifting shadows,
of casting light where it’s needed,
but beneath the layers, beneath the primer,
lies the rough sketch,
the first version,
the lines too honest to paint over without regret.

Sometimes, the day scratches at our varnish,
and cracks appear,
dull spots where we’ve been repainted too often
in shades others found prettier than us.

And yet—
sometimes, when we are alone,
we catch a glimpse of ourselves in an unguarded moment,
between seeming and being.

By Milayka Leandra